Zapalenie stawów: zasady fizjoterapii

Zapalenie splotu (plexopathy) to grupa chorób charakteryzujących się uszkodzeniami splotów nerwowych. Objawia się zaburzeniami ruchowymi, wrażliwymi i autonomicznymi w obszarze unerwienia tego splotu. Pleksopatia może być szyjna, ramienna i lędźwiowo-krzyżowa. Bardziej popularne ostatnie dwa gatunki. Porażka może być jednostronna lub dwustronna. Ta patologia jest dość powszechna w naszych czasach.

Przyczyny

  1. Urazowe uszkodzenie splotu nerwowego (w domu, w pracy, w sporcie, wypadkach drogowych, postrzałach i ranach nożowych, w wyniku interwencji chirurgicznych, bardzo narzuconej uprzęży przez długi czas, po wstrzyknięciu).
  2. Kompresja przez guz.
  3. Zakażenia (gruźlica, bruceloza).
  4. Intoksykacja (sole metali ciężkich).
  5. Wprowadzenie surowic lub szczepionek.
  6. Zapalenie naczyń
  7. Zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, dna moczanowa).
  8. Hipotermia

Prawdopodobieństwo wystąpienia choroby wzrasta u osób cierpiących na osteochondrozę i mających upośledzoną postawę.

Plexopathy szyjki macicy

Uszkodzenie splotu nerwu szyjnego charakteryzuje się porażeniem mięśni szyi, bólem i zaburzeniami wrażliwości w okolicy potylicznej, szyjnej, usznej, a także niewydolnością oddechową. Pacjenci nie mogą obrócić szyi, pochylić głowy, mówić głośno i kaszleć, przeszkadza im obsesyjna czkawka.

Plexopathy barku

Choroba charakteryzuje się upośledzonym unerwieniem obręczy barkowej i kończyny górnej. Jest to związane z wystąpieniem objawów choroby (osłabienie i zanik mięśni, zmniejszenie odruchów, zaburzenia wrażliwości i trofii). Wszystkie włókna nerwowe splotu ramiennego mogą być zaangażowane w proces patologiczny lub można izolować górne i dolne pnie nerwowe zawarte w jego składzie. Wraz z całkowitą zmianą splotu ramiennego rozwija się niedowład lub porażenie kończyny górnej i rozwija się jej znieczulenie lub hipostezja. Pacjenci obawiają się bólu w obręczy barkowej, stawu barkowego, niezdolności do poruszania ramieniem.

Jeśli dotknięte są tylko włókna górnego pnia, występuje osłabienie i zanik mięśni proksymalnych barku. W tym przypadku pacjenci skarżą się na ból na zewnętrznej powierzchni barku, niemożność porwania barku i zgięcia ramienia w stawie łokciowym. Charakterystyczna pozycja kończyny jest charakterystyczna - ramię jest zwrócone do wewnątrz i unbent na stawie łokciowym, ramię jest obniżone.

Jeśli dolny pień nerwowy jest dotknięty, rozwija się paraliż i zanik mięśni ręki. Ból i zmniejszona wrażliwość pojawiają się na wewnętrznej powierzchni przedramienia i dłoni. Trudno poruszyć palcami i ręką, przy pełnym ruchu ramion i stawów łokciowych. Może występować objaw Hornera (zwężenie źrenicy, pominięcie powieki, zmniejszenie pocenia się na twarzy).

Pleksopatia lędźwiowo-krzyżowa

Ta patologia objawia się osłabieniem i upośledzeniem wrażliwości kończyn dolnych, okolicy krocza, zmianami zanikowymi mięśni miednicy i nóg oraz zmniejszeniem odruchu kolanowego i Achillesa. Pacjenci skarżą się na ból w okolicy lędźwiowej, pośladki, biodra, które dają nogę. Mogą pojawić się różne zaburzenia troficzne i obrzęki. Przy obustronnych zmianach występują zaburzenia miednicy (nietrzymanie moczu, upośledzenie wypróżnienia).

Diagnostyka

Rozpoznanie opiera się na objawach klinicznych zapalenia splotu, wywiadu medycznego, badania neurologicznego. Diagnostyka różnicowa chorób stawów, kręgosłupa. Dodatkowo, aby potwierdzić diagnozę i wyjaśnić przyczynę choroby, wyznacza się następujące badania:

  • ogólne badania laboratoryjne kliniczne (badania krwi i moczu, biochemia);
  • electroneuromyography;
  • radiografia klatki piersiowej (z zapaleniem splotu szyjnego i barkowego);
  • Ultrasonografia jamy brzusznej (z zapaleniem splotu lędźwiowo-krzyżowego);
  • tomografia komputerowa;
  • MRI

Leczenie

Taktyka terapeutyczna zależy od przyczyny plexopatii. W ostrym okresie kończyny niezbędny jest odpoczynek, w tym celu zaleca się jej unieruchomienie. W przypadku ucisku, urazu, wykonywane jest leczenie chirurgiczne. Jeśli po urazie przywrócenie funkcji nie nastąpi w ciągu 4-5 miesięcy, wówczas wykonuje się operacje rekonstrukcyjne w celu przywrócenia integralności splotu. W innych przypadkach leczenie jest objawowe, z konieczności obejmuje leczenie choroby podstawowej. Przepisywane są leki przeciwbólowe (nimesulid, diklofenak, ibuprofen), krótkookresowe kortykosteroidy, witaminy i środki poprawiające krążenie krwi. Zaleca się wczesne rozpoczęcie biernych i aktywnych ruchów w stawach, a podczas fazy zdrowienia wykonywane są ćwiczenia fizykoterapii.

Fizjoterapia

Efekty fizjoterapii pomagają zmniejszyć objawy choroby, zmniejszyć stan zapalny, przyspieszyć procesy regeneracyjne, zwiększyć skuteczność terapii.

Główne metody fizjoterapii stosowane w leczeniu zapalenia splotu:

  1. Elektroforeza lekowa z lekami przeciwbólowymi, lekami przeciwzapalnymi.
  2. Fonoforeza hydrokortyzonu.
  3. Terapia UHF (zmniejsza ból i stan zapalny, poprawia odżywianie tkanek, a także funkcjonowanie układu nerwowego).
  4. Magnetoterapia (zwiększa procesy regeneracji tkanek, zmniejsza również ból).
  5. Terapia diadynamiczna (aktywuje krążenie krwi, metabolizm, zmniejsza obrzęk krocza i stan zapalny, zmniejsza ból, zwiększa uwalnianie endorfin).
  6. Laseroterapia (działanie przeciwzapalne, stymulacja regeneracji).
  7. Masaż leczniczy (wspomaga procesy regeneracyjne, poprawia elastyczność więzadeł i ruchliwość stawów, trofizm tkanek).
  8. Zastosowania parafiny i ozocerytu (przyspieszenie powrotu do zdrowia po chorobie, poprawa krążenia krwi, działanie przeciwbólowe).
  9. Balneoterapia (kąpiele wodorosiarkowe, węglowe, radonowe są stosowane w okresie regeneracji).
  10. Terapia błotem (normalizuje procesy nerwowe w organizmie, znieczula).
  11. Elektromiostymulacja (pomaga przywrócić nerwową regulację skurczów mięśni, zwiększa siłę mięśni).
  12. Akupunktura (ekspozycja na biologicznie aktywne obszary ciała pomaga zmniejszyć ból, stan zapalny).

Wniosek

Pleksy są chorobami trudnymi do leczenia i powodują pewien dyskomfort pacjenta. Ta patologia prowadzi do niepełnosprawności i samoobsługi przez pewien okres czasu i wymaga odpowiedniego leczenia. Lekarz pomoże Ci wybrać metodę leczenia zapalenia splotu Zrobi to, biorąc pod uwagę przyczynę tej patologii i indywidualne cechy pacjenta. Przy braku odpowiedniego leczenia na czas, utrzymujące się resztkowe zjawiska neurologiczne (niedowład, porażenie), upośledzone ruchy palców ruchowych i zaburzenia wrażliwości mogą się utrzymywać. Prowadzi to do niemożności wykonywania określonych rodzajów pracy. Dlatego, gdy pojawiają się pierwsze objawy choroby, nie należy samoleczyć, ale zwrócić się do specjalisty.

Plexopathy

Opis:

Pleksopatia - uszkodzenie splotu nerwowego (szyjnego, ramiennego i lędźwiowo-krzyżowego) z powodu urazu lub innych przyczyn (przewlekła kompresja, naciek nowotworem złośliwym, radioterapia).

Istnieją trzy rodzaje pleksopatii ramiennej. W przypadku uszkodzenia korzeni C5 i C6, występuje zespół Erb: porażenie mięśnia naramiennego (nieprawdopodobieństwo porwania ręki), porażenie mięśni ramiennych i nadgarstkowych bicepsa (nieprawdopodobieństwo zgięcia przedramienia), porażenie mięśni ponad i podskórnie (nieprawdopodobieństwo rotacji zewnętrznej, utrata odruchu z M. biceps, znieczulenie nad zewnętrzną górną częścią ramienia). Gdy korzenie C8 i D1 są uszkodzone, pojawia się zespół Dejerin-Klumpke: porażenie ręki, zespół Hornera (wskazanie oddzielenia korzeni od rdzenia kręgowego).

Z całkowitą zmianą splotu ramiennego, paraliż mięśni połowy tej samej połowy obręczy barkowej i całego ramienia oraz utrata wrażliwości rozwija się w tych samych strefach. Jednym z wariantów pleksopatii ramiennej jest neurotyczny amyotropia: po silnym bólu barku dochodzi do masywnego porażenia zanikowego proksymalnej kończyny górnej. Zakłada się autoimmunologiczną genezę tego cierpienia.

Przyczyny plexopathy:

Bardziej powszechna jest plexopatia barku, która tradycyjnie jest spowodowana urazem: urazowa praca, zwichnięcie stawu ramiennego, wypadek samochodowy, ucisk podczas znieczulenia, długotrwałe noszenie ciężaru na ramieniu („paraliż plecaka”), rana noża, nieprawidłowości kości (żebro szyjne - przerostowy proces poprzeczny C7); przypadki idiopatyczne, możliwe jest uciskanie wierzchołka płuca przez guz.

Lędźwiowo plexopathy zachodzi na objętościowego zaotrzewnowych formującego (guza, ropień, tętniaka aorty i tętnice biodrowe), krwawienia w mięśniu iliopsoas (hemofilii lub antykoagulant przedawkowania), złamania kości miednicy, interwencji chirurgicznej stawu biodrowego; możliwe są przypadki idiopatyczne.

Objawy plexopathy:

W przebiegu zapalenia splotu rozróżnia się dwa etapy: nerwowo-paraliżujący. W stadium nerwowym obserwuje się spontaniczne bóle, nasilające się w wyniku ruchów lub ucisku splotu. W stadium porażeniowym rozwija się niedowład obwodowy i porażenie mięśni unerwionych przez gałęzie dotkniętego splotu, odpowiadające im głębokie odruchy, zaburzone są wszystkie rodzaje wrażliwości i trofizmu w obszarze unerwienia, co objawia się pastozą, obrzękiem, zaburzeniami naczynioruchowymi itp.

Wraz z porażką bólów splotu szyjnego rozprzestrzenionych na obszar potyliczny, rozwija się niedowład głębokich mięśni szyi i przepony. W wyniku podrażnienia nerwu przeponowego pojawia się czkawka.

Po pokonaniu splotu ramiennego ból jest zlokalizowany w obszarach nad- i podobojczykowych, promieniując do ramienia. Dotknięte są mięśnie obręczy barkowej i kończyny górnej, a głębokie odruchy na kończynie górnej zmniejszają się lub znikają. Rozwijają się zaburzenia wegetatywno-troficzne w postaci sinicy lub bladości ręki, pasty dłoni, pocenie się, zaburzenia trofizmu paznokci itp.
Zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego charakteryzuje się wrażliwymi, motorycznymi i autonomicznymi zaburzeniami troficznymi w obszarze unerwienia. Bóle są zlokalizowane w okolicy lędźwiowej i w nodze. Obserwowany niedowład mięśni ud, dolnej nogi i stopy, zanik tych mięśni, pastowatość stopy i dolnej części nogi, troficzne naruszenia paznokci.

Plexopathy humeralna. Przyczyny, objawy, leczenie.

Plexopathy barku - co to jest? To dość poważna choroba neurologiczna. W rzeczywistości termin ten nie jest całkowicie dokładny (popularna nazwa). Pełna diagnoza będzie brzmiała jak pleksopatia splotu ramiennego lub brachiopleksopatia. Ta choroba jest zapalna i jest równie częsta u pacjentów w każdym wieku i płci. Gdy to nastąpi, wpływa na nerwy odpowiedzialne za wrażliwość i mobilność naszych rąk.
Jeśli nie rozpoznamy i nie podejmiemy środków w celu leczenia plexopatii w czasie, konsekwencje mogą być najbardziej smutne, w tym niepełnosprawność, ale porozmawiamy o tym nieco później, a teraz rozważymy główne rodzaje plexopatii ramiennej.

Rodzaje plexopatii ramiennej

Ludzkie ramię, jeśli uważamy je za zestaw stawów, mięśni i nerwów, jest raczej skomplikowaną strukturą. W związku z tym lekarze rozróżniają kilka rodzajów pleksopatii splotu ramiennego:

  1. Zespół Erb (porażenie naramienne), znany również jako porażenie położnicze lub bliższy paraliż górny.
    Głównym objawem jest niemożność wyciągnięcia ręki na bok. Pojawia się u noworodków z powodu pewnych działań położnej podczas porodu. Działania te są podejmowane tylko w przypadku, gdy dziecko nie może „wydostać się” samodzielnie i nie jest już możliwe użycie metody cięcia cesarskiego. W związku z tym położnik musi pomóc dziecku we właściwej pozycji. W tym przypadku może wystąpić rozciągnięcie górnego pnia splotu ramiennego, uraz skali mięśni. Ale to tylko jeden z powodów jego pojawienia się, choć najczęściej. Inne, rzadziej występujące przyczyny to urazy barku spowodowane silnym uderzeniem z góry lub silnym szarpnięciem ramienia, penetrujące rany splotu ramiennego.
    Leczenie choroby rozpoczyna się od metod konserwatywnych - środków przeciwbólowych, leków poprawiających dopływ krwi i leków poprawiających przewodzenie impulsów nerwowych. Dobra pomoc w fizjoterapii (elektroforeza lub UHF). Nie zapomnij o regularnych ćwiczeniach i ćwiczeniach terapeutycznych.
  2. Porażenie bicepsów.
    Głównym objawem jest niemożność lub trudności w zgięciu ramienia w stawie łokciowym.
  3. Paraliż mięśni nadgrzebieniowych i nadgrzebieniowych.
    Głównym objawem jest to, że ponieważ mięśnie te znajdują się w okolicy łopatek, ich uszkodzenie lub utrata ruchliwości uniemożliwia wykonywanie takich ruchów, jak prostowanie ramion lub prostowanie pleców.

Jeśli przypadek jest ciężki i wszystkie nerwy barku są zapalne (uszkodzone), to następuje całkowity paraliż ramienia. W tym przypadku dochodzi do zaniku mięśni ramienia i jego stopniowego „wysuszenia”. Czułość znika.

Przyczyny pleksopatii ramiennej

Podobnie jak większość zapalenia nerwów, przyczyną plexopathy splotu ramiennego może być:

  • Uszkodzenie ramienia w wyniku uszkodzeń mechanicznych (poważne obrażenia lub wypadek)
  • U małych dzieci pleksopatia ramieniowa może być wynikiem urazu porodowego.
  • Różne guzy i nowotwory, które wraz ze swoim wyglądem i wzrostem zaciskają nerw odpowiedzialny za unerwienie ramienia.
  • Długie noszenie ciężkich przedmiotów na jednym ramieniu (tak zwany „paraliż plecaka”)

Niestety nie zawsze jest możliwe jednoznaczne zidentyfikowanie przyczyny plexopatii, która poważnie komplikuje leczenie choroby. Dla wielu ludzi rozwija się przez długi okres czasu i ma niewielkie lub żadne objawy.

Pleksopatia mózgu - objawy

Pierwszą rzeczą, na którą powinieneś zwrócić uwagę - okresowy ból w dłoni. A natura bólu jest falująca. Ból zwiększa się, gdy pacjent próbuje obrócić lub przechylić głowę lub poruszyć ręką. Ból nie jest stały. Może całkowicie zniknąć na kilka dni. Okresowo występują dolegliwości szyi i szyi. Po pewnym czasie pacjent zauważa, że ​​trudno mu jest trzymać głowę (zaczyna się osłabienie mięśni szyi).
Innym objawem ubocznym mogą być ataki czkawki z powodu podrażnienia nerwu przeponowego, który znajduje się obok splotu ramiennego.

Diagnoza plexopatii ramiennej

Jak już powiedzieliśmy, brachiopleksopatia jest poważną chorobą. Prawidłową diagnozę może przeprowadzić wyłącznie neurolog. Wstępną diagnozę można przeprowadzić podczas wstępnego badania i badania pacjenta. Aby uzyskać dokładniejsze dane, będziesz musiał również skorzystać z innych metod:

  • Electroneuromyography (ENMG) to procedura, która pozwala ocenić stan nerwu i określić stopień jego uszkodzenia.
  • Rezonans magnetyczny (MRI) obszaru splotu ramiennego
  • Badanie USG (USG) dotkniętego obszaru

Leczenie pleksopatii ramiennej

W początkowej fazie rozwoju pleksopatii konieczne jest wyeliminowanie bólu pacjenta. W tym celu przepisał środki przeciwbólowe, takie jak analgin lub aspizol. Z silnym bólem możliwa jest blokada Novocainic.

Jeśli odczuwasz już pewną słabość mięśni lub utratę mobilności ręki - użyj Proserit lub Galantomin.
Nie przeszkadzać i preparaty zawierające witaminę B

Witaminy z grupy B odgrywają dużą rolę w neurologii, ponieważ mają działanie immunostymulujące i przeciwutleniające. witaminy B1, B6, B12 mogą zmniejszać intensywność bólu

Dobre wyniki wykazują procedury fizjoterapeutyczne oraz terapeutyczny i profilaktyczny trening fizyczny (terapia ruchowa).

Dla wszystkich zainteresowanych kodem ICD - plexopathy na ramieniu w sekcji ICD-10: G54.0

Pleksopatia - choroby nerwowe

Plexopathy (plexitis) to uszkodzenie splotu nerwowego, objawiające się wiotkim niedowładem, naruszeniem wrażliwych i wegetatywnych funkcji w obszarze unerwienia gałęzi splotu.
Najczęściej występuje zmiana splotu ramiennego i lędźwiowo-krzyżowego.

Plexopathy barku

Splot ramienny jest tworzony przez dolne i górne korzenie piersiowe (5 szyjka macicy - 1 klatka piersiowa). Wiązki splotu przechodzą między przednimi i środkowymi mięśniami skalenowymi, następnie między obojczykiem i 1 żebrem, pod ścięgnem mięśnia piersiowego większego, i dalej w pachę.

Etiologia i patogeneza.

Obraz kliniczny.

Wraz z porażką splotu ramiennego zaburzone jest unerwienie połowy obręczy barkowej i całego ramienia z rozwojem osłabienia i zaniku mięśni, zaburzeń wrażliwości, utraty głębokich odruchów i pojawienia się zaburzeń autonomicznych. Wraz z pokonaniem górnego pęczka (5-6-sza korzeń szyjki) osłabienie i atrofia dotyczą tylko mięśni ramienia bliższego (Duchenn - porażenie Erb). W tym samym czasie uprowadzenie ramienia i zgięcie łokcia jest ograniczone, a zaburzenia wrażliwości są wykrywane wzdłuż zewnętrznej powierzchni barku; wypada odruch bicepsu. Podczas badania ujawnia się osłabienie i zanik mięśnia dwugłowego ramienia, mięśnia naramiennego, łopatki. Ramię po dotkniętej stronie jest obniżone, ramię jest obrócone do wewnątrz i unbent na łokciu. Ruchy pędzla są wykonywane w całości.
Z dominującym zaangażowaniem dolnego pęczka (8 szyjki macicy - 1 korzeń klatki piersiowej) cierpią dystalne części ramienia z rozwojem niedowładu zanikowego ręki (porażenie Degerin-Klumpke). W tym przypadku zmniejsza się wrażliwość na wewnętrzną powierzchnię barku i przedramienia oraz obserwuje się zespół Hornera (opadanie powiek, zwężenie źrenicy, zmniejszenie pocenia się na twarzy).
Idiopatyczna pleksopatia zapalna (neuronalna amyotrofia, zespół Personage-Turnera) jest chorobą autoimmunologiczną, głównie atakującą górną wiązkę splotu ramiennego, czasami pojedyncze nerwy splotu. Często choroba występuje po zakażeniu wirusowym górnych dróg oddechowych (w szczególności wirusom cytomegalii, enterowirusowi), urazom lub zabiegom chirurgicznym. Czasami występuje dziedziczna postać, objawiająca się nawracającymi epizodami plexopatii ramiennej.
Choroba zaczyna się ostro, z jednostronnym intensywnym bólem w obręczy barkowej i ramieniu, czasami rozprzestrzeniając się na przedramię, rękę lub szyję. Następnie ból stopniowo ustępuje, ale jednocześnie słabnie i utrata masy mięśniowej barku i obręczy barkowej (mięśnie naramienne, przednie zębate, łopatki, mięśnie czworoboczne, bicepsy lub mięśnie trójgłowe) gwałtownie wzrasta. Z powodu bólu i niedowładu aktywne ruchy stawu barkowego są ograniczone. Aby zmniejszyć ból, pacjenci zwykle naciskają ramię zgięte w stawie łokciowym na ciało. Zaburzenia wrażliwości są nieobecne lub wyrażone w minimalnym stopniu.
Rokowanie jest korzystne. Siła zaczyna się regenerować po 9-12 miesiącach. Pełne wyleczenie występuje w 80-90% przypadków w ciągu 2-3 lat, ale możliwe są późniejsze nawroty.
Zespół górnego otworu klatki piersiowej występuje z powodu ucisku naczyń podobojczykowych i splotu ramiennego na poziomie górnego wylotu klatki piersiowej - między żebrem I i obojczykiem. Częściej u młodych kobiet.
Ból jest zwykle umiejscowiony w szyi, okolicy nadobojczykowej, ramieniu, klatce piersiowej, promieniuje do przedramienia i często do ręki. Pacjenci skarżą się na ból, drętwienie i parestezje na przyśrodkowej powierzchni przedramienia i dłoni, aż do małego palca (w strefie unerwienia 8. szyjki macicy - pierwszy korzeń piersiowy). Podczas oglądania ujawnił jednak osłabienie i utratę wagi mięśni ręki, mniej przedramienia.
Czasami występują napady blanszowania palców. Objawy nasilone przez wysiłek na ramieniu. Impuls na tętnicy promieniowej może być słaby lub nieobecny. Ból może być wywołany przez wywieranie nacisku w dole nadobojczykowym lub pociągnięcie ręki. Zachorowalność, napięcie mięśni i charakterystyczne napromienianie bólu wykrywane są z palpacją mięśni łuskowatych lub mięśnia piersiowego większego. Zespół jest spowodowany napięciem dolnej części splotu ramiennego (czasami pierwszego korzenia piersiowego) nad wrodzonym włóknistym sznurem, który przechodzi z poprzecznego procesu C7 (lub prymitywnego żebra szyjnego) do guzka drabiny pierwszego żebra. Oprócz radiogramów okolicy szyjnej (w celu wykluczenia żebra szyjki macicy lub przerostu procesu poprzecznego C7), wymagana jest radiografia lub CT klatki piersiowej (aby wykluczyć raka wierzchołka płuc).
Rozpoznanie opiera się na badaniu klinicznym i elektroneuromografii. Aby wyjaśnić przyczyny zmian splotu, konieczne jest wykonanie radiografii klatki piersiowej i innych badań instrumentalnych i laboratoryjnych.
Leczenie zależy od etiologii plexopatii. W idiopatycznej pleksopatii zapalnej leczenie ma głównie charakter objawowy i obejmuje stosowanie środków przeciwbólowych (czasami narkotycznych). Z intensywnym bólem wskazany jest krótki cykl kortykosteroidów, który jednak nie zapobiega rozwojowi paraliżu i nie przyspiesza jego regresji. Unieruchomienie kończyny jest konieczne w okresie ostrym. Wczesne rozpoczęcie ruchów biernych i aktywnych pomaga zapobiegać przykurczom i rozwojowi okołostawowej barku barku („zamrożone” ramię). Procedury fizjoterapeutyczne mają określone znaczenie.
U pacjentów z zespołem górnego wylotu klatki piersiowej w identyfikacji operacji żebra szyjki macicy jest możliwe. W innych przypadkach pokazano post-izometryczne ćwiczenia relaksacyjne i terapeutyczne, w tym ćwiczenia wzmacniające mięśnie szyi i obręczy barkowej. Chirurgiczne przecięcie bólu łagodzi ból i parestezje i zatrzymuje wzrost niedowładów i atrofii, ale nie przywraca siły do ​​już dotkniętych mięśni.
W przypadku traumatycznej plexopatii powrót do zdrowia następuje w ciągu kilku miesięcy, podczas których akson powraca do unerwionych mięśni. Jeśli powrót do zdrowia nie następuje po 2–4 miesiącach od otwartego urazu lub 4–5 miesięcy po uszkodzeniu trakcji, zazwyczaj wskazana jest operacja. Przy otwartych uszkodzeniach konieczna jest wczesna interwencja w celu przywrócenia integralności splotu.

Pleksopatia lędźwiowo-krzyżowa

Splot lędźwiowo-krzyżowy tworzą korzenie lędźwiowe i krzyżowe. Rozciąga się od górnego odcinka lędźwiowego do dolnych części kości krzyżowej w przestrzeni zaotrzewnowej, w kontakcie z narządami jamy brzusznej i jamy miednicy.

Etiologia.

Uraz może być spowodowany przez uraz (złamania miednicy, kości biodrowych), zmiany objętości w przestrzeni zaotrzewnowej (nowotwór szyjki macicy lub prostaty, guz jelita grubego, ropień, aorta lub tętniak lub tętnica biodrowa) lub krwotok do mięśnia lędźwiowego jelita krętego (z hemofilią lub przedawkowanie leków przeciwzakrzepowych). Na splot mogą wpływać zabiegi chirurgiczne na jamie brzusznej, jamie miednicy, stawie biodrowym, a także podczas porodu, radioterapii. Pleksopatia lędźwiowo-krzyżowa może być objawem procesu autoimmunologicznego, podobnego do splotu ramiennego. Porażka splotu jest możliwa w przypadku cukrzycy, zapalenia naczyń, miażdżycy aorty.

Obraz kliniczny.

Pleksopatia lędźwiowo-krzyżowa objawia się jednostronnym osłabieniem i zanikiem mięśni miednicy i kończyn dolnych, upośledzoną wrażliwością nóg i krocza, utratą odruchów Achillesa i kolan. Zjawiska te zwykle występują na tle bólu w dolnej części pleców, pośladków, bioder, promieniujących do nogi. W jednym przypadku działanie nerwu udowego (osłabienie prostowników nóg) jest w przeważającym stopniu zaburzone, w drugim - działanie nerwu zasłonowego (osłabienie przywodzicieli) i bocznego nerwu skórnego uda (parestezje na bocznej powierzchni uda). Możliwa dysfunkcja autonomiczna: upośledzone pocenie się, zaburzenia naczynioruchowe, obrzęk. Zaburzenia miednicy występują tylko z obustronną zmianą splotu krzyżowego.

Diagnoza

Przy diagnozowaniu plexopatii lędźwiowo-krzyżowej wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego, obrazowania komputerowego lub rezonansu magnetycznego jamy brzusznej, badania ginekologicznego i odbytniczego, elektroneuromografii.
Leczenie zależy od charakteru choroby. Pokazano terapię rehabilitacyjną, która obejmuje (biorąc pod uwagę przeciwwskazania) masaż, fizykoterapię, fizjoterapię. Wobec braku efektu leczenia zachowawczego w traumatycznej plexopatii pokazano rekonstrukcyjne zabiegi mikrochirurgiczne.

Zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego

Zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego to uszkodzenie splotu nerwowego o tej samej nazwie. Może mieć etiologię zakaźną, urazową, toksyczną, autoimmunologiczną, jatrogenną. Objawia się plexalgią z dodatkiem osłabienia mięśni i niedociśnienia, hiporefleksji ścięgien i zaburzeń wrażliwości, a następnie zaburzeń troficznych w kończynie dolnej po dotkniętej chorobą stronie. Zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego jest diagnozowane przez neurologa wraz z innymi specjalistami na temat wyników badania, ENG, ultrasonografii i tomografii jamy brzusznej i miednicy małej. Celem leczenia jest powstrzymanie patologii przyczynowej, zmniejszenie bólu, poprawa metabolizmu i dopływu krwi do tkanek splotu, przywrócenie utraconych funkcji nerwowych.

Zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego

Określenie „zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego” łączy patologię splotów lędźwiowych i krzyżowych, utworzonych przez przednie (brzuszne) gałęzie nerwów rdzeniowych L1-S4. Splot lędźwiowy obejmuje niektóre gałęzie korzenia Th12 i wszystkie brzuszne gałęzie L1-L3, splot krzyżowy jest utworzony przez brzuszne gałęzie S1-S4. Część kręgosłupa L4 jego przednich gałęzi daje splot lędźwiowy, a część - krzyż. Ta cecha, jak również bliskość obu splotów powoduje ich częste zmiany stawowe, rozpoznawane w neurologii klinicznej jako zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego.

Z reguły choroba jest jednostronna, ale czasami dwustronna. Całkowite uszkodzenie splotu jest rzadko obserwowane. Częściowe zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego może objawiać się jako połączona zmiana pojedynczych nerwów pochodzących ze splotu lędźwiowego i krzyżowego.

Przyczyny

Zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego powstaje w wyniku urazu splotów z różnymi urazami w obszarze ich położenia. Na przykład w przypadku złamania kości miednicy, bliższych złamań biodra z przemieszczeniem, stłuczeniem miednicy, skomplikowanym porodem itp. Pojawienie się zapalenia splotu jest możliwe w trzecim trymestrze ciąży, w cukrzycy, miażdżycy aorty i układowym zapaleniu naczyń. W przypadku gruźlicy, grypy, brucelozy itp. Obserwuje się zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego o genezie zakaźnej. Podobnie jak w przypadku splotu ramiennego, uszkodzenie splotów lędźwiowych i krzyżowych może mieć etiologię autoimmunologiczną.

Zmiany objętościowe miednicy i przestrzeni zaotrzewnowej, takie jak guzy (duże łagodne guzy jajnika, rak jajnika, rak macicy, rak prostaty, nowotwory pęcherza moczowego, rak jelita grubego), tętniak aorty, ropnie tkanek miękkich, krwiaki wynikające z krwotoku z urazem, terapią przeciwzakrzepową, hemofilią, prowokuje splątanie lędźwiowo-krzyżowe o genezie kompresji. Jatrogenne zapalenie splotu znajduje się na liście powikłań operacji chirurgicznych stawu biodrowego i jamy miednicy, interwencji brzusznych; w rzadkich przypadkach jest wynikiem szczepienia. Możliwe toksyczne uszkodzenie splotów w przypadku arsenu, zatrucia ołowiem itp.

Objawy

Na początku swojego rozwoju, splot lędźwiowo-krzyżowy objawia się pleksalgią - intensywnymi bólami w dolnej części pleców, kości krzyżowej, pośladku i udu, promieniującymi aż do stopy lub w okolice pachwiny. Zwiększony ból podczas ruchu utrudnia chodzenie. Pacjenci skarżą się na drętwienie i parestezje w kończynie dolnej, okolicy pachwinowej. Obiektywnie, zmniejsza się siła mięśni nóg, utrata odruchów kolanowych i ścięgien Achillesa, hipoestezja głównie wzdłuż przedniej (z afektem splotu lędźwiowego) lub głównie wzdłuż pleców (ze zmianą splotu krzyżowego) powierzchni nogi.

Objawia się bolesność punktów spustowych, wyczuwalnych wzdłuż nerwów kulszowych, pośladkowych i udowych. Określa się ostre objawy napięcia nerwowego pochodzące od dotkniętego splotu. Objaw Lasegi jest sprawdzany w pozycji na plecach, gdy uniesienie prostej nogi powoduje ostry ból, podczas gdy uniesienie nogi zgiętej w kolanie jest nieobecne. Objaw Wassermana jest określony w pozycji na brzuchu, pojawia się charakterystyczny ból podczas próby podniesienia nogi pacjenta, wyprostowany w stawie kolanowym.

Z biegiem czasu hipotrofia mięśni, zaburzenia naczynioruchowe i troficzne tkanek kończyn dolnych łączą te objawy. Obserwowany obrzęk nóg, pocenie się z powodu zaburzeń (anhidrosis lub nadmierne pocenie się stóp), przerzedzenie, blanszowanie i suchość skóry.

Całkowite zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego charakteryzuje się zaburzeniem sfery ruchowej i czuciowej w kończynie dolnej. W zmianach częściowych zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego może mieć inny obraz kliniczny, w zależności od tego, które włókna splotu były zaangażowane w proces patologiczny. Prawdopodobnie głównie upośledzona funkcja bocznego nerwu skórnego uda, objawiająca się parestezją powierzchni bocznej uda. Jeśli cierpi głównie na funkcję nerwu udowego, wtedy słabnie mięśnie prostownika dolnej części nogi itp. Jeśli dojdzie do obustronnego uszkodzenia splotu krzyżowego, mogą wystąpić zaburzenia miednicy.

Diagnostyka

Diagnozę zapalenia splotu wykonuje neurolog. Jednak w zależności od pochodzenia algorytm diagnostyczny obejmuje konsultacje z traumatologiem, specjalistą chorób zakaźnych, ginekologiem i onkologiem. Badanie neurologiczne polega na ocenie siły i napięcia mięśni, sprawdzeniu odruchów, identyfikacji obszarów zaburzeń sensorycznych, określeniu punktów spustowych i objawów napięcia. Aby potwierdzić szczyty zmiany za pomocą elektronografii.

Aby wykluczyć tworzenie się objętości, USG miednicy małej i przestrzeni zaotrzewnowej, wykonuje się MSCT brzuszny. Według wskazań można przepisać badanie ginekologiczne, rektomoskopię, rezonans magnetyczny gruczołu krokowego itp. Podczas diagnozy neurolog różnicuje tę chorobę z różnymi patologiami kręgów i kręgosłupa - zapaleniem korzonków nerwowych, osteochondrozą, spondylartrozą, przepukliną krążka międzykręgowego, mielopatią kompresyjną. Ponadto należy odróżnić częściowe zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego od mononeuropatii nerwów kończyn dolnych - neuropatii nerwu udowego, neuropatii nerwu kulszowego, neuropatii nerwu skórnego zewnętrznego uda.

Leczenie

Podstawowym zadaniem leczenia jest wyeliminowanie patologii leżącej u podstaw zapalenia splotu - detoksykacja, normalizacja liczby cukru we krwi w cukrzycy, leczenie choroby zakaźnej, eliminacja krwiaka pourazowego i odpowiednie postępowanie w ciąży. Jeśli mówimy o guzach, główna terapia jest prowadzona przez onkologów. Leczenie neurologiczne ma na celu złagodzenie bólu, poprawę krążenia krwi i trofizmu dotkniętego splotu. Wizyty lekarskie obejmują leki przeciwzapalne (diklofenak, ketorolak), blokady nowokainy przeciwbólowej, leki wazoaktywne (do tego nikotyna, pentoksyfilina, nikotynian ksantynolu), witaminy gr. V, ATP, neostygmin itp.

Procedura fizjoterapii, a mianowicie elektroforeza, refleksoterapia, SMT, UHF, terapia magnetyczna, fonoforeza, termoterapia, terapia błotem, sprawdziły się w leczeniu zapalenia splotu. Po złagodzeniu ostrego bólu w zabiegu obejmują masaż i fizykoterapię.

Rokowanie i zapobieganie

Terminowe leczenie i eliminacja etiofaktora, który spowodował patologię splotów lędźwiowych i krzyżowych, w większości przypadków gwarantuje powrót do zdrowia pacjenta. Jeśli wyeliminowanie pierwotnej przyczyny zapalenia splotu jest niemożliwe, prognoza jest mniej optymistyczna. Istnienie choroby przez ponad 1 rok prowadzi do rozwoju nieodwracalnych zmian w mięśniach unerwionych przez nerwy splotu, z powstawaniem uporczywych niedowładów i przykurczów stawów. Zapobieganie zapaleniu splotu oznacza skuteczne leczenie infekcji i zaburzeń metabolicznych, zapobieganie urazom i zatruciom, odpowiednie unieruchomienie i przestrzeganie technik chirurgicznych.

Pleksopatia lędźwiowo-krzyżowa

Splot lędźwiowo-krzyżowy tworzą korzenie lędźwiowe i krzyżowe. Rozciąga się od górnego odcinka lędźwiowego do dolnych części kości krzyżowej w przestrzeni zaotrzewnowej, w kontakcie z narządami jamy brzusznej i jamy miednicy.

Etiologia. Uraz może być spowodowany przez uraz (złamania miednicy, kości biodrowych), zmiany objętości w przestrzeni zaotrzewnowej (nowotwór szyjki macicy lub prostaty, guz jelita grubego, ropień, aorta lub tętniak lub tętnica biodrowa) lub krwotok do mięśnia lędźwiowego jelita krętego (z hemofilią lub

przedawkowanie leków przeciwzakrzepowych). Na splot mogą wpływać zabiegi chirurgiczne na jamie brzusznej, jamie miednicy, stawie biodrowym, a także podczas porodu, radioterapii. Pleksopatia lędźwiowo-krzyżowa może być objawem procesu autoimmunologicznego, podobnego do splotu ramiennego. Porażka splotu jest możliwa w przypadku cukrzycy, zapalenia naczyń, miażdżycy aorty.

Obraz kliniczny. Pleksopatia lędźwiowo-krzyżowa objawia się jednostronnym osłabieniem i zanikiem mięśni miednicy i kończyn dolnych, upośledzoną wrażliwością nóg i krocza, utratą odruchów Achillesa i kolan. Zjawiska te zwykle występują na tle bólu w dolnej części pleców, pośladków, bioder, promieniujących do nogi. W jednym przypadku działanie nerwu udowego (osłabienie prostowników nóg) jest w przeważającym stopniu zaburzone, w drugim - działanie nerwu zasłonowego (osłabienie przywodzicieli) i bocznego nerwu skórnego uda (parestezje na bocznej powierzchni uda). Możliwa dysfunkcja autonomiczna: upośledzone pocenie się, zaburzenia naczynioruchowe, obrzęk. Zaburzenia miednicy występują tylko z obustronną zmianą splotu krzyżowego.

Diagnoza Przy diagnozowaniu plexopatii lędźwiowo-krzyżowej wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego, obrazowania komputerowego lub rezonansu magnetycznego jamy brzusznej, badania ginekologicznego i odbytniczego, elektroneuromografii.

Leczenie zależy od charakteru choroby. Pokazano terapię rehabilitacyjną, która obejmuje (biorąc pod uwagę przeciwwskazania) masaż, fizykoterapię, fizjoterapię. Wobec braku efektu leczenia zachowawczego w traumatycznej plexopatii pokazano rekonstrukcyjne zabiegi mikrochirurgiczne.

Co to jest pleksopatia?

Zawartość:

Pleksopatia jest uszkodzeniem splotów nerwowych, wśród których najczęściej dotyczy szyi, barku i lędźwiowo-krzyżowego. Dzieje się tak z powodu urazu, trwałego przewlekłego ucisku spowodowanego guzem złośliwym lub podczas radioterapii.

Do tej pory istnieją 3 rodzaje pleksopatii. W pierwszym przypadku zmiana zachodzi na poziomie korzeni C5 i C6. Tutaj możesz zauważyć takie stany jak:

  1. Paraliż mięśnia naramiennego.
  2. Paraliż bicepsa barku.
  3. Porażenie podostrego mięśnia.

Jeśli korzenie są uszkodzone na poziomie C8 i D1, w większości przypadków cierpi na nie szczotka. Ponadto może wystąpić całkowity paraliż - gdy paraliż występuje po jednej stronie ciała.

Powody

Najczęstszą diagnozą jest pleksopatia ramienna, która występuje po urazie. Mogą to być urazy podczas porodu, przemieszczenie barku, wypadek samochodowy, długie noszenie ciężkich przedmiotów na ramieniu, zwłaszcza plecaki, rany kłute lub jakieś anomalie rozwoju kości. W rzadkich przypadkach przyczyna pozostaje nieznana, a następnie mówią o idiopatycznej pleksopatii ramiennej. Czasami ściśnięcie jest spustem.

Drugą najczęstszą jest pleksopatia lędźwiowo-krzyżowa. Jego główne przyczyny można uznać za takie warunki i patologie jak:

  1. Guz.
  2. Ropień
  3. Tętniak aorty.
  4. Tętniak tętnicy biodrowej.
  5. Krwotok w tym obszarze, na przykład, z hemofilią.
  6. Przedawkowanie leków przeciwzakrzepowych i wynikające z nich krwawienie.
  7. Złamanie kości miednicy.
  8. Operacje na stawie biodrowym.

Możliwe są również przypadki, których przyczyny pozostają nieznane, to znaczy prawdopodobieństwo idiopatycznej plexopathy.

Objawy

Każda pleksopatia jest chorobą, która przebiega w 2 etapach, z których każdy jest bardzo różny od drugiego. Pierwszy etap nazywany jest neuralgicznym. Charakteryzuje się spontanicznym bólem, który może być nasilony przez ruch lub ucisk dotkniętego splotu nerwu.

Drugi etap jest paralitykiem, w którym głównymi objawami stają się niedowłady i paraliż. Co więcej, tylko te mięśnie, które są unerwione przez gałęzie dotkniętego splotu nerwu, są narażone na niedowłady i paraliż. Mogą połączyć redukcję odruchów, osłabioną wrażliwość dotykową, niedożywienie tkanki mięśniowej. Wszystko to objawia się pastynowością, obrzękiem, zaburzeniami naczynioruchowymi i wieloma innymi objawami.

Jeśli zmiana znajduje się w okolicy szyi, głównym objawem w tym przypadku jest ból, który może rozprzestrzenić się na okolicę potyliczną, później niedowład rozwija nie tylko mięśnie szyi, ale także przeponę. Ze względu na to, że pojawia się podrażnienie nerwu przeponowego, człowiek zaczyna czkać ciągle.

Plexopatia pourazowa splotu ramiennego ma inną lokalizację. Najczęściej ból zaczyna manifestować się w obszarach podobojczykowych i nadobojczykowych, promieniując do ramienia. Mięśnie obręczy barkowej i oczywiście kończyny są zawsze dotknięte. Z biegiem czasu mogą pojawić się takie objawy, jak sinica i bladość dłoni, uporczywy obrzęk dłoni, pocenie się dłoni, niedożywienie paznokci, co sprawia, że ​​łatwo się łamią.

Jeśli występuje splot lędźwiowo-krzyżowy, ból pojawia się w dolnej części pleców lub w nodze. Można również wykryć niedowład mięśni ud, dolnej części nogi lub stopy, aw niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy osoba nie jest leczona, może rozpocząć się zanik tych mięśni i obrzęk stóp. Występuje nieprawidłowe działanie płytki paznokcia, dzięki czemu paznokcie stają się kruche, kruche i złuszczają.

Leczenie i diagnoza

Przy pierwszych oznakach choroby pilna potrzeba skontaktowania się z neuropatologiem. Diagnoza jest dokonywana na podstawie skarg od pacjenta, zebranej historii i badania. W razie potrzeby można przepisać takie badania, jak tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny. Pomagają określić dokładną ostrość choroby, a także zidentyfikować przyczynę choroby.

Jeśli chodzi o leczenie pleksopatii splotu ramiennego i innych oddziałów, to jeśli choroba została wykryta na samym początku, jej terapię przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych. W cięższych przypadkach wymagana jest hospitalizacja.
Wszystkie zabiegi mają na celu wyeliminowanie przyczyny. To jedyny sposób na przywrócenie osoby do normalnego życia. Jeśli przyczyną jest infekcja, antybiotyki są przepisywane w dużych dawkach, często w postaci zastrzyków. Pamiętaj, aby wziąć środki przeciwbólowe. Jeśli chodzi o leczenie fizjoterapeutyczne, jest to możliwe dopiero po całkowitym ustąpieniu zaostrzenia.

Wśród narkotyków z wyboru są:

  1. Prozerin.
  2. Galantamina
  3. ATP.
  4. Lidaza.
  5. Piracetam.
  6. Cyjanokobalamina - witamina B 12.
  7. Tiamina - witamina B1.

Jeśli choroba jest spowodowana urazem, wówczas przeprowadzana jest pilna interwencja chirurgiczna. To samo dotyczy przypadku, gdy przyczyną jest nowotwór złośliwy lub łagodny. Czasami jednak przyczyną mogą być przerzuty. Następnie przeprowadzana jest radioterapia.

Jeśli choroba przekształciła się w postać przewlekłą, to tutaj, w okresie braku zaostrzenia, konieczne jest leczenie sanatoryjne. Najlepszymi ośrodkami leczenia zapalenia splotu będą Gagra, Anapa, Tuapse, Yessentuki i Pyatigorsk. Zanim jednak udasz się do ośrodka, musisz skonsultować się z lekarzem.

Nawiasem mówiąc, możesz być zainteresowany następującymi DARMOWYMI materiałami:

  • Darmowe książki: „TOP 7 szkodliwych ćwiczeń na poranne ćwiczenia, których powinieneś unikać” | „6 zasad skutecznego i bezpiecznego rozciągania”
  • Przywrócenie stawów kolanowych i biodrowych w przypadku artrozy - bezpłatny film z webinaru, który przeprowadził lekarz terapii ruchowej i medycyny sportowej - Alexander Bonin
  • Bezpłatne lekcje w leczeniu bólu pleców od certyfikowanego lekarza fizykoterapii. Ten lekarz opracował unikalny system odzyskiwania dla wszystkich części kręgosłupa i pomógł już ponad 2000 klientów z różnymi problemami pleców i szyi!
  • Chcesz dowiedzieć się, jak leczyć zaciśnięty nerw kulszowy? Następnie uważnie obejrzyj film pod tym linkiem.
  • 10 niezbędnych składników odżywczych dla zdrowego kręgosłupa - w tym raporcie dowiesz się, jaka powinna być twoja codzienna dieta, aby Ty i Twój kręgosłup mieliście zawsze zdrowe ciało i ducha. Bardzo przydatne informacje!
  • Czy masz osteochondrozę? Następnie zalecamy zbadanie skutecznych metod leczenia osteochondrozy lędźwiowej, szyjnej i klatki piersiowej bez leków.

Zapalenie splotu (plexopathy)

Przyczyny choroby

  1. Urazy splotu, na przykład uraz splotu ramiennego podczas złamań ramienia, a także podczas porodu (obrażenia porodowe).
  2. Długotrwałe uciskanie splotów, na przykład długotrwałe unieruchomienie ramienia w niewłaściwej pozycji podczas operacji, utrwalenie gipsu ramienia po złamaniach, a także uciskanie guzów.
  3. Zakażenia: najczęściej infekcje bakteryjne rąk, które przeszły z tkanek miękkich do splotów nerwowych.
  4. Szczepienie: czasami rozwija się reakcja alergiczna skierowana przeciwko włóknom nerwowym ciała.
  5. Intoksykacja, na przykład solami metali ciężkich.
  6. Zaburzenia metaboliczne: na przykład, w cukrzycy (choroba objawiająca się okresowym lub stałym wzrostem poziomu glukozy we krwi, która niekorzystnie wpływa na metabolizm i ukrwienie wszystkich tkanek ciała), w dnie (choroba objawiająca się zwiększonym poziomem kwasu moczowego w organizmie, co niekorzystnie wpływa na na tkaninie).

W zależności od tego, gdzie znajduje się uszkodzenie przeplatanego nerwu, pleksy są podzielone na typy: zapalenie splotu szyjnego, ramienne, lędźwiowe i krzyżowe. Istnieją również pleksie dwustronne i jednostronne. Choroba ta charakteryzuje się zaburzeniami układu ruchowego, ludzkiego układu troficznego autonomicznego i wrażliwego. Uszkodzenie splotu splotu nerwowego może być całkowite lub częściowe.

Pleksopatia barku, która zwykle jest spowodowana urazem, jest znacznie bardziej powszechna: urazowa praca, zwichnięcie stawu barkowego, wypadek samochodowy, ucisk podczas znieczulenia, długotrwałe noszenie ciężaru na ramieniu („paraliż plecaka”), rana noża, nieprawidłowości kości (żebro szyjne - przerostowy proces poprzeczny C7); przypadki idiopatyczne, możliwe jest uciskanie wierzchołka płuca przez guz.

Lędźwiowo plexopathy zachodzi na objętościowego zaotrzewnowych formującego (guza, ropień, tętniaka aorty i tętnice biodrowe), krwawienia w mięśniu iliopsoas (hemofilii lub antykoagulant przedawkowania), złamania kości miednicy, interwencji chirurgicznej stawu biodrowego; możliwe są przypadki idiopatyczne.

Objawy i postęp choroby

  1. Zapalenie splotu szyjnego objawia się bólami szyi, najczęściej z przodu iz boku, bólem ucha. Ból może być z tyłu głowy. Osłabienie mięśni szyi - w tym przypadku głowa przechyla się, a skręty szyi cierpią. Porażenie mięśni szyi, porażenie nerwu przeponowego, aw rezultacie może wystąpić niewydolność oddechowa. Często, z zapaleniem splotu szyjnego, pacjent nie może kaszleć, mówić głośno, jego ciśnienie brzucha nie działa wystarczająco. Czkawka, czasem bolesna, nieustanna. Wynika to z udziału nerwu przeponowego w procesie zapalnym, który unerwia (dostarcza włókna nerwowe) przeponę, której mimowolne skurcze prowadzą do pojawienia się czkawki.
  2. W przypadku splotu barkowego pacjent odczuwa ból w okolicy obojczyka promieniującej do ramienia, wrażliwość jest naruszona w ramieniu, a paraliż może nawet się rozwinąć. Jej ręka puchnie, skóra staje się blada i zimna w dotyku. Często w tym przypadku dłoń zwisa jak bicz, ale pacjent może poruszać palcami. Obrzęk tkanek miękkich ręki. Kruchość paznokci na palcach.
  3. Gdy ból lędźwiowo-krzyżowy występuje w okolicy lędźwiowej, ale także ból biodra, nogi i stopy. Bóle pogarszają ruchy aktywne lub pasywne w tej kończynie. Nogi puchną, ich wrażliwość jest zaburzona i może się rozwinąć paraliż. Obrzęk tkanek miękkich nóg, a także bladość i chłód (chłód w dotyku) skóry stóp i kruche paznokcie na palcach.

Gdy splot lędźwiowo-krzyżowy i ramienny rozwija dystrofię paznokci stóp i dłoni.

Istnieją dwa etapy przepływu pleksitu:

  • neuralgiczne - przeważają objawy związane z podrażnieniem włókien nerwowych, takie jak ból skóry, mięśni, nasilony przez aktywne ruchy i ucisk splotu;
  • paralityk - przeważają objawy dysfunkcji włókien nerwowych (osłabienie mięśni, obrzęk i niedożywienie tkanek miękkich).

Najlepsze izraelskie kliniki państwowe

Centrum Medyczne Sourasky (Szpital Ichilov)

Centrum Medyczne Rambam

Centrum medyczne Chaim Sheba (klinika Sheba, szpital Tel Hashomer)

Klinika Asaf HaRofé

Centrum medyczne Misgav-Ladakh

Centrum Medyczne Horev

Najlepsze prywatne kliniki izraelskie

Centrum medyczne Assuta (klinika Assuta)

Centrum medyczne Hadassah Ein Kerem (szpital Hadassah)

Centrum medyczne Sanz Laniado (szpital Laniado)

Centrum medyczne Shaarei Zedek (szpital Shaarei Zedek)

Szpital Elisha

Centrum Medyczne Beit Gade

Leczenie choroby

Leczenie dowolnego typu zapalenia splotu jest złożone i zależy od przyczyn choroby. Głównym zadaniem w leczeniu zapalenia splotu jest wyeliminowanie przyczyny choroby.

W przypadku zakaźnego zapalenia splotu przeprowadza się leczenie przeciwzapalne, stosuje się leki przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. Jeśli w trakcie choroby wystąpi zmiana tętnicza (tętniak) lub nowotwór, następuje leczenie chirurgiczne. Z reguły leczenie chirurgiczne stosuje się w urazowym lub uciskowym zapaleniu splotu, gdy występują skrzepy krwi lub guzy tworzące się wokół splotu, uciskające go. Na nowotwór złośliwy zlokalizowany w pobliżu splotu może wpływać radioterapia lub chemioterapia.

W leczeniu ostrego splotu ramiennego i innych pleksopatii, których rozwój obejmuje udział reakcji autoimmunologicznych, lekarze czasami przepisują kortykosteroidy, ale korzyści z ich stosowania nie zostały jeszcze udowodnione.

Z zatruciem i zakaźnym zapaleniem splotu wywołuje detoksykację.

W leczeniu zapalenia splotu obejmuje mianowanie środków przeciwbólowych, blokuje się nowokainą. Normalizacja stężenia glukozy we krwi następuje za pomocą środków hipoglikemizujących i obniżenia poziomu kwasu moczowego we krwi za pomocą leków przeciwhipemicznych z dysmetabolicznym zapaleniem splotu.

Dla każdego rodzaju zapalenia splotu wykonuje się również następujące leczenie:

  • środki przeciwbólowe (środki przeciwbólowe);
  • terapia witaminowa (grupy B, A, C);
  • metody fizjoterapii i terapii odruchowej, takie jak UHF, elektroforeza, terapia parafinowa, terapia błotem, elektrostymulacja mięśni, prądy ultrawysokiej częstotliwości, terapia magnetyczna;
  • ćwiczenia fizjoterapeutyczne - zestaw ćwiczeń, które przyczyniają się do odbudowy uszkodzonych włókien nerwowych.

Po usunięciu ostrych objawów zalecana jest terapia masażem. W przypadku chorób przewlekłych pacjenci są leczeni w środowisku sanatoryjno-uzdrowiskowym. Bardzo przydatne podczas pływania regeneracyjnego.

Przy odpowiednio rozpoczętym i właściwie przeprowadzonym leczeniu rokowanie choroby jest korzystne. Oblicz koszt leczenia

Diagnoza choroby

Zapalenie stawów rozpoznaje neurolog. Badanie neurologiczne obejmuje ocenę siły mięśni rąk, nóg, szyi, stanu paznokci i skóry, ocenę odruchów (z odruchami w pleksitach) i napięcia mięśniowego (zmniejszone w pleksitach). Że dotknięty splot, lekarz ocenia, przez połączenie naruszeń wrażliwości i mobilności oraz tego, jaki cierpiał splot - na podstawie lokalizacji objawów.

Diagnoza opiera się na danych anamnestycznych (jak długo mają podobne dolegliwości (osłabienie lub ból mięśni rąk, nóg, szyi, przerzedzenie paznokci na rękach lub stopach, czkawka itp.), Czy jakiekolwiek zdarzenia poprzedzały pojawienie się dolegliwości: szczepienie, chirurgia operacje, utrwalenie gipsowe ramienia, urazy kości ramiennych, czy osoba cierpi na cukrzycę (choroba objawiająca się okresowym lub stałym wzrostem stężenia glukozy we krwi, która niekorzystnie wpływa na metabolizm i dopływ krwi do wszystkich tkanek ciała) lub dna p (choroba charakteryzuje się podwyższonym poziomem kwasu moczowego w organizmie, wpływa na tkanki), typowe objawy, a wyniki tych testów diagnostycznych, takich jak:

  • elektromiografia;
  • elektroneurografia - metoda pozwala oszacować prędkość impulsu wzdłuż włókien nerwowych i określić oznaki uszkodzenia nerwów lub splotów nerwowych;
  • radiografia;
  • CT (tomografia komputerowa) i MRI (rezonans magnetyczny) szyi (w przypadku podejrzenia zapalenia splotu szyjnego), rąk (w przypadku podejrzenia splotu ramiennego) lub dolnej części pleców i brzucha (w przypadku podejrzenia zapalenia splotu lędźwiowo-krzyżowego): umożliwia badanie struktury tych obszarów warstwami i zidentyfikować wszelkie zmiany, które mogą prowadzić do dysfunkcji splotu (uraz, obrzęk, guzy).

Badanie krwi może wykryć oznaki zapalenia (wzrost liczby leukocytów (białych krwinek), wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów (czerwonych krwinek)), zwłaszcza gdy zakaźny charakter choroby.

Konsultacja neurochirurga jest możliwa.

Pamiętaj, aby przeprowadzić diagnostykę różnicową, aby wykluczyć różne typy zapalenia nerwu, zapalenia wielonerwowego, rwy kulszowej i polineuropatii. Zapalenie splotu barkowego należy odróżnić od chorób stawu barkowego. Zapalenie splotu lędźwiowo-krzyżowego należy odróżnić od zapalenia korzonków nerwowych, zapalenia krzyżowo-biodrowego (zapalenia stawu krzyżowo-biodrowego) i zapalenia mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia biodrowo-lędźwiowego).


Artykuły O Depilacji